Akademia polskiego filmu

Celem niniejszej książki nie jest ani zburzenie, ani budowa legendy „Startu”. Po blisko 90 latach od omawianych wydarzeń możliwe jest już spojrzenie chłodnym okiem. Przedstawiona analiza, pozostając możliwie blisko źródeł, rekonstruuje, kontekstualizuje i interpretuje aktywność stowarzyszenia, proponując spojrzenie na nią jak na przykład kinofilii zaangażowanej, właściwej latom 30. XX wieku. Autor oferuje swoiste „bliskie czytanie” działalności organizacji, pogłębiające pierwsze skojarzenia z hasłami „filmu społecznie użytecznego” i walki z „branżą” oraz kilkoma czołowymi działaczami, wpływowymi po wojnie. Proponuje spojrzeć na projekcje czy inne działania animatorskie nie jako na dodatek lub substytut twórczości filmowej — ale właśnie jako zagadnienie centralne. Przygląda się uwarunkowaniom środowiskowym, które stworzyły podbudowę dla powstania organizacji, oraz inspiracjom ideowym, które wpłynęły na politykę programową stowarzyszenia. Ponadto podejmuje próbę rekonstrukcji dynamiki rozwojowej stowarzyszenia, a także odnosi się do innych polskich inicjatyw z zakresu animowania kultury filmowej. Główny wywód uzupełnia wybór okołostartowych tekstów z epoki, które oddają poglądy lub stanowią źródło informacji na temat działań z zakresu animacji kultury filmowej.